ReadyPlanet.com
dot dot
bulletHome
bulletกระดาน คำถาม-คำตอบ
bulletAdisai's Facebook
dot
Twitter To:-
dot
bulletกัปตันอดิศัย พะลายานนท์
bulletบารัค โอบาม่า
bulletทักษิณ ชินวัตร
bulletอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
bulletจาตุรนต์ ฉายแสง
bulletกรณ์ จาติกวนิช
bulletสุระนันท์ เวชชาชีวะ
bulletสาทิตย์ วงค์หนองเตย
bulletจุรินทร์ ลักษณวิสิทธิ์
bulletกอร์ปศักดิ์ สภาวสุ
bulletคุณปลื้ม ม.ล.ณัฐกรณ์ เทวกุล
dot
ข่าวประจำวัน
dot
bulletกระแสหุ้น
bulletฐานเศรษฐกิจ
bulletไทยโพสต์
bulletผู้จัดการ
bulletมติชน
bulletThe Nation
bulletBangkok Post
bulletกรุงเทพธุระกิจ
bulletข่าวไทยรัฐ
bulletเดลินิวส์
bullet Thai Red News
bulletVoice Of Taksin
dot
โทรทัศน์
dot
bulletสถานีโทรทัศน์ ITV
bulletสถานีโทรทัศน์ช่อง 9
bulletสถานีโทรทัศน์ช่อง 7
bulletสถานีโทรทัศน์ช่อง 5
bulletสถานีโทรทัศน์ช่อง 3
bulletSub Menu 3
bulletSub Menu 4
dot
LES & INMARSAT INFO
dot
bulletNERA Satcom
bulletSTCW
bulletGMDSS 2
bulletGMDSS
bulletเพลงสุนทราภรณ์
dot
หน่วยงานราชการกองทัพเรือ
dot
bulletกองทัพเรือ
bulletโรงเรียนนายเรือ
bulletเพลงราชนาวี - ไทยสากลเก่า ๆ.. ฯลฯ
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 0001-0296
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 0297-0580
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 0581-0862
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 0863-1162
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 1163-1464
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 1465-1766
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 1767-2062
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 2063-2352
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 2353-2639
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 2640-2931
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 2932-3225
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 3226-3522
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 3523-3824
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 3825-4125
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 4126-4426
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 4427-4732
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 4733-5030
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 5031-5334
dot
บทความใน Website ; Adisai.com
dot
bulletความจริงก็คือความจริง 1
bulletความจริงก็คือความจริง 2
bulletความจริงก็คือความจริง 3
bulletตอนที่ 1 ความจริงวันนี้
bulletตอนที่ 2 เอกราชของชาติ
bulletตอนที่ 3 มโนธรรม
bulletตอนที่ 4 ระบอบประชาธิปไตย
bulletตอนที่ 5 ที่มาของประชาธิปไตย
bulletตอนที่ 6 อารยธรรมและวัฒนธรรม
bulletตอนที่ 7 การก่อกบฏในอังกฤษ
bulletตอนที่ 8 กฏหมายโมเสส
bulletตอนที่ 9 ราชวงค์บูร์บองของฝรั่งเศส
bulletตอนที่ 11 กฏหมายต่างตอบแทน
bulletตอนที่ 10 ดูตรงนี้เป็นตัวอย่าง
bulletตอนที่ 12 เก่งกับ เก่ง
bulletตอนที่ 13 โจราธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2550
bulletตอนที่ 14 เรื่องที่เราไม่รู้
bulletตอนที่ 15 หาไม่ได้อีกแล้ว
bulletตอนที่ 16 แม่กับลูก
bulletตอนที่ 17 คนดีก็คือคนดี
bulletตอนที่ 18 รัฐสภาน่าคิด
bulletตอนที่ 19 เพื่อชาติ และ ราชนาวี
bulletตอนที่ 20 คนดีที่ต้องเสียเปลียบคนชั่ว
bulletตอนที่ 21 เมื่อต้องตายเพราะทำดี
bulletตอนที่ 22 เหตุที่ต้องเดินทางไปในทะเล
bulletตอนที่ 23 ชาติย่อยยับอับจน บุคคลจะอยู่ได้อย่างไร ?
bulletตอนที่ 24 ผิดเป็นครู
bulletตอนที่ 25 แม่สอนลูกให้ฆ่าพ่อ
bulletตอนที่ 26 กบฏ 2475
bulletตอนที่ 27 ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว
bulletตอนที่ 28 ไม่เหี้ยมไม่ได้เป็นฮ่องเต้
bulletตอนที่ 29 กบเลือกนาย
bulletPage1 จดหมาย พล.ต.มนูญกฤต
bulletมังกรดำ
bulletความจริงก็คือความจริง 1-1
bulletความจริงก็คือความจริง 2-1
bulletความจริงก็คือความจริง3-1
bulletความจริงก็คือความจริง 4
bulletชอบสุรยุทธ จุทานนท์
bulletเรื่องที่เพื่อนอยากรู้
bulletเรื่องเก่ามาเล่าใหม่
bulletจากเพื่อนถึงเพื่อน
bulletเรื่องเก่ามาเล่าใหม่
bulletจากเพื่อนถึงเพื่อน
bulletPage1 3-2
bulletPage1 5-2
bulletPage1 6-2
bulletยกย่องนายพลในกองทัพบก
bulletสดุดี "กองทัพเรือ"
bulletยกเลิกผบ.เหล่าทัพ
bulletยกเลิกผบ.เหล่าทัพ ตอน 2
bulletยกเลิกกฏหมายความมั่นคง
bulletสุภาพบุรุษ "กองทัพเรือ"
bulletพล.ร.อ.สงัด และ พล.อ. กฤต
bulletมันชั่ว หรือ ขายชาติ กันแน่ ?
bulletการหาพื้นที่บ้านคุณอ๋อง
bulletผังประกอบการหาพื้นที่บ้านคุณอ๋อง
bulletโจรครองเมือง 1
bulletโจรครองเมือง 2
bulletโจรครองเมือง 3
bulletโจรครองเมือง 4
bulletโจรครองเมือง 5
bulletหน้าแรก ย้ายมาเมื่อ 5/07/54
bulletตอนที่ 1 ความหวังใหม่
bulletตอนที่ 2 ความหวังใหม่
bulletตอนที่ 3 หวามหวังใหม่
bulletตอนที่ 4 ความหวังใหม่
bulletตอนที่ 5 ความหวังใหม่
bulletตอนที่ 6 ความหวังใหม่




ตอนที่ 24 ผิดเป็นครู

ตอนที่ 24

ผิดเป็นครู

**************************

          “สวัสดี...เพื่อน พบกันเช่นเคย...นะเพื่อนนะ เรามันเป็น สมาชิกสภา ก็ตรงต่อเวลาหน่อย....ต้องมาตามนัดนะ...อย่าเบี้ยวละ”

        “สภาอะไรของนายละ...ศัย”

“สภา....“กาแฟ”...อย่างไรละเพื่อน”

“ตอนที่จะว่ากันด้วยเรื่องอะไรละเพื่อน”

“ก็ต้องเดินหน้า ต่อไป”เพื่อชาติ ราชนาวี และราชวงค์จักรี ของเรานั่นละ....ได้ประโยชน์กว่า”

“ไม่กลัวนักข่าวข้างสภาเบื่อหรือ

“ช่างเขา...ประไรกัน.....เคยบอกไว้แล้วนี่ ...ว่าคนสมัยนี้ นะ ....ถ้าพูดถึงชาติบ้านเมืองละก็ มักจะเบือนหน้าหนีเสียเป็นส่วนมาก   สู้พูดเรื่อง Com. ไม่ได้”

“Com. อะไรของนายละ....มีตั้งมากมาย”

“Commission  อย่างไรละ”

“นึกว่า Communism  เสียอีก”

“เรื่องนี้ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคุณสุชัย เขาดีกว่านะ ....เราไม่ค่อยรู้เรื่อง”

“เมื่อเดือนก่อนเห็นแต่งชุดใหญ่ออกมาด้วยนะ....ก็ดีไปอย่าง ได้บรรยากาศที่แปลกใหม่ดี”

“ที่ ดีมาก เพราะเห็นว่า ท่าน..เป็นคนเสมอต้นเสอมปลายดี...มีความรักชาติ...พีน้อง...สหายทั้งหญิงและชายอย่างคงต้นคงวาดี....ไม่เหมือนกับบางคนที่ ครั้งหนึ่งมีอุคมการดี เพื่อชาติบ้านเมือง....แต่พอเวลาผ่านไป ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป....หันกับไปเข้าข้าง....รัฐบาล โจร ที่เข้ามาปล้นบ้านปล้นเมืองด้วยรูปแบบ และวิธีการที่พัฒนาขึ้นไปใหม่อีก ด้วยมีอำนาขแฝงช่วยอยู่ข้างหลัง ...อุดมการณ์ มันจึงเปลี่ยนไป   เพื่อให้ได้ผลประโยชน์เข้าตัวเอง และพรรคสูงสุด  ....ประเทศชาติ และประชาชน.....ว่ากันทีหลัง”

“แต่เขาบอกว่า   “ประชาชนต้องมาก่อน” ....นะ”

“นั่นมันพูดตอนยังไม่ได้เป็นรัฐบาล....แต่ตอนนี้ เมื่อเป็นรัฐบาลแล้ว ก็พูดไปอีกอย่างหนึ่ง......เห็นหรือยังละว่า มันตรงกันข้ามกันหมด....คนพวกนี้เชื่อไม่ได้ทั้งนั้นละ.....ไม่เชื่อลองไปเอา “เทป ที่ สส.หญิง ชื่ออะไรจำไม่ได้ แล้ว แต่จำนามสกลุได้ว่า นามสกุล  “ฉายแสง”  ไม่ทราบว่าเป็นน้องสาวของคุณจตุรงค์ ฉายแสง หรือเปล่า พูดไว้ในสภา เมื่อวันที่ 23-25 เมษายน 2552 ...รองไปเอามาทบทวนดูซิครับ....ดีมากนะ    แล้วเราประชาชนผู้เป็นเจ้าของประเทศตัวจริง....เจ้าของอำนาจอธิปไตยตัวจริง...ไม่ว่าจะอยู่ในภาคใหนของประเทศ จะได้ทราบธาตุแท้ของพรรคประชาธิปัต และ ต้องช่วยกันตรวจสอบหน่อยนะครับ ...จะได้ไม่โง่ดักดานอยู่อย่างไม่รู้ว่า เหนือหรือใต้ มันต่างกันอย่างไรแล้ว ...โง่ได้ ...แต่อย่าให้ถึงกับ....”สุด “   ก็แล้วกันนะครับ .....จนเหมือนกับที่ว่าไว้ว่า    “ทำงานแทบตาย  คนอื่นเอาไปกินหมด” ....หรือ/คือ  “ทำงานให้คนอื่นกิน”....คือ   เอาอำนาจอธิปไตยของเรา    “ไปประเคนให้คนอื่นเอาไปทำเงินเข้ากระเป๋าพวกเขา   โดยที่เราประชาชน ไม่ได้อะไรเลย”

 “แต่หลายคนเขาไม่ชอบนะ”

“ไม่ชอบอะไร...คุยกันยาว เลยลืมไปแล้ว....จับต้นขนปลายไม่ถูกแล้ว”

“Communism  นะซิ”

“เรื่องของเขา .... เรามันนักประชาธิไตย ตัวจริงเป็นของแท้แน่นอน จึงไม่ต้องไปหวั่นไหวกับพวก “นิยมเผด็จการ (ทหาร 30-70)” มากนัก...ทำให้เสียอารมภ์เปล่า .....พูดเรื่องนี้แล้วเสียอารมภ์จริง ด้วย เพราะเดียวนี้ ....จิตรใจของคนไทยบางส่วน...หรือบางคนนะ....แย่มากเลย....จริง นะเพื่อน .....เมื่อประมาณ ปลายเดือนเมษา 2552 ก่อนเรือออกจากกรุงเทพฯ ....ได้ข่าวว่า “ลูกไปขอเงินแม่ .... แม่ไม่มีจะให้ ...ไอ้ลูกทรภี เลยบิบคอแม่จนตายคามือเลย”....นายว่าอย่าไร...เลวระยำอัปรีย์ไหมละ อย่างนี้ ...มันไม่ยิ่งกว่าสัตว์เดรฉานอีกหรือ

“ศิลธรรมมันเสื่อมมาก...ในเมืองไทย ขณะนี้ ถ้าเป็นอย่างนี้จริง”

“เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่า มนุษย์สัญชาติไทย ที่ถูกเรียกว่า   “ผู้ใหญ่”  ในบ้านเมืองนั้น  ตอนนี้   ขณะนี้ เขาทำอะไรกันอยู่....จึงปล่อยให้ ศิลธรรม จรรยาบรรณ   ขนบธรรมเนียม ประเพณีที่ดีงามของไทยหายไปใหนหมด....หรือกำลัง   “กินเหล้า เคล้านารี  มั่ว Sex ”  กันอยู่  ก็ไม่ทราบ...นะเพื่อนนะ....น่าเป็นห่วง”

“เมื่อวันก่อน ...ศัย...บอกว่า “สงสาร ประชานคนไทย และ ประเทศไทยมาก .....ที่คุณทักษิณ อัจฉริยบุคคลของประเทศไทย ที่เป็นศรีสง่า กับ นทต.10 และประชาชนคนไทยทั้งชาติ ที่ต่างชาติ (ที่ดี :-...ชาติ ต่าง ในโลก ทั้งตะวันตก ตะวันออก ดีก็มี ชั่วก็มาก) ยกย่องนับถือ ...ได้ถูก กระทำ ย่ำยี จนยับเยิน....แต่กลับไปสงสาร ประชาชน...ไม่สงสาร ....”คุณทักษิณ”...ท่านหรือ

“คุณทักษิณ  นะ   ไม่ต้องไปสงสารท่านหลอก ...เงินท่านมากมาย ....อยู่ที่ใหนก็ได้ ...ไม่สำคัญ...ขอให้เจ้าของประเทศเขามองเห็นคุณค่า  ว่าเมื่อเข้าไปอยู่ในบ้านเมืองของเขาแล้ว  จะไปช่วยพัฒนาบ้านเมืองของเขาให้เจริญขึ้น....เหมือน กับ ...คนจีน ...มอญ...ญวน...เขมร... ลาว...ฯลฯ เข้ามาอยู่เมืองไทย

เข้ามาอยู่เมืองไทย ที่ไม่ทำให้เมืองไทยวุ่นวาย เหมือนนายสนธิ  ลิ้มทองกูล....ผมว่าอยู่ที่ใหนก็อยู่ได้ ...ไม่มีขีดจำกัด”

“เขาว่า นายสนธิ ลิ้มทองกุล  เกิดในประเทศจีน ....เป็นลูก จีน “ก๋กมินตั๋ง” จริงหรือเปล่า

“ไม่ทราบ”

“ถ้าจะมีของดีนะ ถูกกระหน่ำยิงจึงไม่ตาย”

“ถ้าจะมี ก็มีแต่ประจำเดือนสตรี ที่คงใช้ทาหัวมันอยู่มั่นละ ...จริงหรือเปล่าก็ไม่ทราบ....แต่เราว่าไม่ใช่”

“ถ้าไม่ใช่แล้วเพราะอะไรละ ...จึงถูกยิงแล้วไม่ตาย”

“ไม่ได้ถูกยิงนะ ....ถ้ายิงถูก...จะไปเหลืออะไร ? ...ให้อีก 500 สมธิ .ยังไม่เหลือ เลย....ที่มันรอดมาได้ เพราะยิงไม่ถูก ต่างหาก”

“แล้วทำไมจึงยิงไม่ถูกละ”

“ที่ยิงไม่ถูก เพราะคนชี้เป้า ชี้ผิด ...และคนยิงก็รีบร้อนไป ....ทุกอย่าง ต้องใจเย็น เย็นเข้าไว้ ทำทีเดียวต้องให้ได้ผล 100% เลย จึงจะถือว่า มีประสิทธิภาพสูงสุด”

“ทำอย่างไรละ”

“เพื่อน...เคยเรียนปืนใหญ่มาแล้วนี่ .....คนชี้เป้าสำคัญมากนะ ...ถ้าคนชี้เป้า จับระยะ ด้วยกล้องวัดระยะไม่ถูก ไม่มีทางยิงถูกเรือข้าศึกแน่นอน”

“ผิดตรงใหนละ”

“ตอนที่นายสนธิ นั่งรถออกไป...คนชี้เป้าบอกหรือ เปล่าละว่า   นายสนธิ .นั่งตรงใหน ข้างหน้าหรือ ข้างหลัง นายสนธิ . ขับเองหรือมีคนขับให้ เมื่อมีคนขับให้ นายสนธิ . นั่งข้างหน้าหรือ ข้างหลัง    นั่งข้างหลัง นั่งตรงใหน ...ฝั่งซ้ายหรือขวาของรถ....อะไรทำนองนั้น

“เขาว่ายิงเป็นชุดเลยนะ แต่ไม่เข้าเป้าเลยสักนัดเดียว....ผิดหมด   นายสนธิ .เลยไม่ตาย”

“ยิงผิดยิงใหม่ได้....ไม่มีใครห้าม ...เพราะคนอย่างนายสนธิ .อยู่ไปก็หนักแผ่นดินเปล่า ”

“ถ้าพลาดอีกละ”

“ตอนนี้ไม่พลาดแล้ว ถ้าทำอย่างที่   อั้วว่านี่ละ ไม่พลาดแน่นอน”

“ทำอย่างไร

“ทำอย่างในสงครามโลกครั้งที่ 2 ตอนที่อเมริกา โจมตี กรุงโตเกียวด้วย B29  ในระดับสูง เพราะลงมาบินต่ำ ไม่ได้ ถูกปืนต่อสู้อากาศยานของญี่ป่นสอยร่วงหมด เลยต้องบินสูง     เมื่อบินสูง   ระเบิดที่ปล่อยลงมาเป็นพวง ก็ไม่ค่อยจะเข้าเป้า สะเปะสะปะไปหมด”

“แล้วอย่างไร”

“อเมริกัน เลยหาวิธีใหม่ ....บินในระยะต่ำในเวลากลางคืน...แล้วเปลี่ยนระเบิด จากระเบิดทำลายไปเป็นระเบิดเพลิง ที่เรียกว่า  “นาปาร์ม” อย่างไรละ”

“ได้ผลใหม

“ตอนนี้ได้ผลดีมาก.....ไฟใหม้กรุงโตกียว แดงไปทั้งเมือง....จนถึงวันที่ญี่ปุ่นต้องยอมแพ้...เพราะกลัวระเบิดนิวเคลียด้วย”

“แล้วมันจะเกี่ยวอะไรกับสนธิ .ด้วยเล่า”

“ถ้ายิงใหม่ ถ้าไม่ตาย หรือตายก็สุดแล้วแต่ ....ให้คนยิงนำ   “น้ำมันเบลซิล”   ใส่ขวดไปด้วย พอยิงเสร็จ ก็เอาน้ำมันเบลซิลลาดเข้าไปในรถ แล้วจุดไฟเผาเสียเลยทั้งรถทั้งคนนั่นละ...ทีนี้ตายแน่ ...จะได้ จบ กันไป” 

“เรื่องชี้เป้า โดยใช้กล้องวัดระยะนั้น ...เดี๋ยวนี้....เขาเลิกแล้ว ...เขาใช้จับเปาด้วยเครื่องมือ Electronic ต่าง หรือ เป็นอาวุธปล่อยนำวิถี ที่ติดหัวรบด้วยเครื่องมือค้นหาเป้า หรือนำเข้าหาเป้าด้วยตัวของมันเอง ...แน่นอนกว่าการใช้คนชี้เป้า .....การชี้เป๋าด้วยคนเป็นอันว่าหมดบทบาทไปแล้ว ....”

“ที่เราว่านั้น เป็นของโบราญ ...เราทำกันอย่างนั้น ....การยิงต้องยิงคล่อมเป้าก่อนแล้วจึงปรับระยะเข้าหาเป้า ว่าตำบลกระสุนตก สั้น หรือ ยาวไป แล้วก็ปรับจนเข้าเป้า ....มันจึงรู้สึกว่ายาก และยาวหน่อย...แต่เดี๋ยวนี้ไม่ใช่แล้ว....ก็เป็นอย่างที่นายว่านั่นละ เพื่อน นะ ....นี่ละ....คือสิ่งที่จะยืนยันได้ว่า ...

“สงคราม และการนองเลือด...จะนำมาซึ่งความเจริญก้าวหน้าของมนุษยชาติ”......

.ละเพื่อน

เพราะฉะนั้นอย่าไปเส้นตื้นกับ...คุณประสงค์ สุ่นศิริ  นะครับที่ กล่าวว่า ....”ถ้ามีการแก้รัฐธรรมนูญประเทศไทยจะนองเลือด”.......ผม (ผม กัปตันอดิศัย พะลายานนท์ คนเดียวนะ)ว่า... ดี ....นองเลือดซิดี....เมื่อ เลือดแห้งแล้ว ประเทศไทย จะได้ เป็นเสือกับเขาเสียที ......จะเป็นเลือดเขา หรือ เลือดเรา ....ดีทั้งนั้น ....น้อง สามสมอ-จปร. จำไว้ นะ ว่า.... “ตายในสนามรบเป็นเกียรติของทหาร”...คนเสื้อแดงจำไว้ด้วยนะครับ....แต่ไม่ใช่ ไปยืนแอ่นอก   ให้เขาเอาปืนของเรามายิงเราตาย ...ยิงเอา .....อย่างเมื่อก่อนอีก ....นั่นมัน “โง่” แล้ว....ครับ....หรือนายว่าอย่างไรละ เพื่อน

“แล้วจะให้ทำอย่างไรละ

“นายจะเอากันจริง หรือ เปล่าละ

“เอาจริง ซิ”

“เอาจริง ยังไม่ได้นะ...เพื่อน”

“ศัย....เมื่อวันก่อนเราคุยกันถึงเรื่อง  การผลิดอาวุธยุทธปัจจัย เรือ และเครื่องบิน เพื่อใช้เอง และจำหน่ายไปทั่วโลก ถ้าเพื่อน ๆ ในสี่เหล่าทัพ เห็นดี  เห็นชอบที่จะทำ  นายคิดว่าตรงนี้ มีความเป็นไปได้ขนานใหน ?”

            “เราว่านะ ....เพื่อนก็ไม่ต่างไปจากเราเท่าไรนัก ความคิดมันใกล้เคียงกัน ในเรื่องของ “ชาติ” ในสมัยก่อนตั้งแต่ สมัยกรุงศรีอยุธยา  หรือ ก่อนหน้านั้น เรารบกับสัตรูผู้รุกรานประเทศไทยของเรา เราก็ยกกองทัพออกไปต่อต้านสัตรู และก็สู้กันจนสุดความสามารถ นับเป็นเดือน ๆ ปี ๆ เพราะอะไร   ทำไมเราจึงสู้ได้เป็นเวลายาวนาน ทั้ง ๆ ที่หลาย ๆ ครั้งกองทัพไทยมีทหารน้อนกว่ามากมาย ...แต่ทำไมเรายังสู้ได้...มันเป็นเรื่องหน้าคิด”

            “ทำไม ละ ?”

            “ทั้งนี้เนื่องจากเราสามารถผลิดอาวุธ ที่ใช้ในกองทัพได้เอง ทั้งหอก ทั้งดาบ ที่งธนู ปืนและดินปืน เราทำของเราได้เองทั้งนั้น เราจึงสามารถรบกับข้าศึกสัตรูผู้รุกรานได้เป็นเวลานาน ๆ เป็นปี ๆ เพราะผลิดอาวุธออกมาทดแทน อาวุธที่ชำรุดเสียหายได้...และของเราทำได้ดีมีคุณภาพเสียด้วย....ญื่ปุ่นยังมาขอซื้อดินปืนจากเราเลย....เพราะญี่ปุ่นบอกว่า “ดินปืนของไทยมีคุณภาพดีมาก” ....ต้องซื้อจากไทยในสมัยกรุงศรีอยุธยา ....นั่นจึงทำให้เรา ต่อสู้สัตรูได้ ....แต่เดี๋ยวนี้  ไม่ใช่แล้ว   เราทำอะไรไม่ได้เลย  ต้องซื้อเขาทั้งนั้น ...แล้วเราจะไปรบกับใครได้ ....มีทหารใว้ในประเทศก็เหมือนมีไม้ประดับใว้ในบ้านนั่นแหละ ....มีทหารไว้สำหรับสวนสนาม ดูเล่นสวย ๆ งาน ๆ ใช้รบกับใครอย่างจริง ๆ จัง ๆ ไม่ได้ ...เพราะรบไปได้ใม่เท่าไร  กระสุนดินดำที่ซื้อเก็บไว้ในคลังก็หมด    เมื่อ ไม่มีกระสุน ปืนใหญ่ ก็เหมือนกับเศษเหล็กดี ๆ นี่เอง ใช้ประโยชน์ไม่ได้ ....ในที่สุดก็ต้องขอเจรจา หรือ หาประเทศที่เป็นกลางมาไกล่เกลี่ย...สรุปแล้วประเทศไทยขณะนี้รบกับใครไม่ได้แล้ว ...เพราะอาวุธยุทธปัจจัยไม่พร้อม”

            “แล้วจะให้ทำอย่างไรละ”

            “ทำอย่างที่คุยกันตั้งแต่ต้นนะซิ....คือให้น้อง ๆในสี่เหล่าทัพ ช่วยกัน  ร่วมมือกัน  ร่วมใจกัน เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน สร้างอาวุธยุทธปัจจัยที่จำเป็นในกองทัพขึ้นมาใช้เอง ....ลงมือทำเลย....ไม่ต้องคอยใครอีกแล้ว.....ทั้งหมด คนอื่นเขาไปไกลกว่าเรามากแล้ว ....ดังนั้นจึงต้องทำโดยไม่รอช้า ...ใครขัดขวาง...ถือว่าเป็นคนชั่ว  คนเลว ที่เป็นพิษเป็นภัยกับประเทศชาติ....ต้องกำจัดให้หมดไป...ให้ระรึกอยู่เสมอว่า ... “ถ้ารักชาติให้พิฆาดคนชั่ว”

            “ดูแล้วไม่ใช่เรื่องง่ายนะ...ศัย”

            “ไม่ยาก .....แต่ต้องเริ่มให้ถูก....ถ้าเริ่มผิด จะเสียทางในที่สุด”  

            “แล้วจะเริ่มอย่างไรละ”

            “ประชุมคณะนายกรัฐมนตรี เพื่อสั่งการนะ ...ไม่ใช่เพื่อขอความเห็น ....เพราะฉะนั้นรัฐมนตรีทุกคนต้องฟัง...ห้ามออกความเห็น และรับไปทำให้สำเร็จอย่างเดียว   ถ้าทำไม่สำเร็จให้ปลดออกไป เอาคนใหม่ที่มีความรู้ความสามารถเข้ามาทำแทน.......ต้องตั้งบรรทัดฐานการทำงานอย่างนี้ไว้ในใจก่อน”

            “แล้วอย่างไร”

            “สั่งตรงไปยัง รัฐมนตรี ที่เกี่ยวข้อง ให้ไปดำเนินการเปิด หรือ ปรับปรุงโรงงานต่าง ๆ เพื่อส่งผลผลิด ไปให้ อู่ต่อเรือ โรงงานสร้างเรื่องบิน  โรงงานผลิดรถถัง รถเกราะ  โรงงานผลิดปืนเล็ก   โรงงานผลิดปืนใหญ่และแท่นปืน....โรงงานผลิดอาวุธปล่อยนำวิถี และดาวเทียม  และโรงงานนิวเคลียร์ ฯลฯ....ซึ่งโรงงานที่จะส่งสิ่งของเพื่อการจัดสร้างอาวุธยุทธปัจจัยดังกล่าว  เช่น   “โรงงานถลุงเหล็กกล้าจากสินแร่เหล็กตาม ธรรมชาติ ถือว่า เป็นปัจจัยการผลิดที่สำคัญที่สุดที่ต้องมี....ต้องมี...อย่างแน่นอน ....ถ้าไม่มีจะทำอะไรไม่ได้เต็มเม็ดเต็มหน่วยในบั้นปลาย” คือต้องมี .-

1.  โรงงานถลุงเหล็กกล้าจากสินแร่ธรรมชาติ  (ตามที่กล่าวข้างบน)ซึ่งจะต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญในการผสม ปรับปรุงเหล็กต่าง ๆ ให้ออกมาให้ได้มาตราฐตามที่โรงงานผลิดอาวุธ และ อู่ต่อเรือ-เครื่องบิน-รถหุ่มเกราะต้องการ…จัดหาแหล่งวัตถุดิบ คือ สินแร่ในโลกที่จะส่งเข้าถลุงในในโรงงาน ฯลฯ

2.   โรงงานสร้างเครื่องกล และเครื่องยนต์เรือ ตั้งแต่ เครื่องจักร์ใหญ่ จนถึงป้ำน้ำขนานเล็ก ลิ้นต่าง ๆ หรือ ประตูลิ้นกั้นน้ำ ขนาดต่าง ๆ  ที่จะใช้ในเรือขนาดต่าง ๆ   ใช้ใน...รถถัง...รถหุ้มเกราะทุกประเภท .....รถสายพาน ...รถขนส่งทหาร ....ในเครื่องบิน ทุกประเภท ฯลฯ

3.  โรงงานเครื่องอีเล็กโทรนิก ทุกชนิดที่จะใช้ติดตั้งในเรือค้าและรือรบ  ในเครื่องบินทั้งเครื่องบินรบและเครื่องบินโดยสาร.....เครื่อง หรือ เรด้าควบคุมการยิงในเรือ อาวุธปล่อยนำวิถีในเครื่องบิน  เครื่องมือหาตำบลที่ (GPS)  เครื่องมือสื่อสารผ่านดาวเทียม  คือ  AIS & GMDSS- NBDP   ทั้จะใช้ติดตั้งใน เรือ และ ในรถถัง    เครื่องชี้เป้า หรือ นำเข้าหาเป้าที่จะต้องใช้ติด หัวอาวุธนำวิธี  ฯลฯ 

                  " เพื่อนรัก ต้องขอ ออกนอกเรื่องนิดหนึ่งนะ  คือ  พอพูดถึง "ดาวเทียม" แล้ว....ทำให้ อดคิดถึงคุณทักษินไม่ได้ นะเพื่อน ....เรื่องที่เกิดขึ้น ทั้งหมด นับตั้งแต่ เกิด กบฏ เมื่อวันที่  19  กันยายน  2549 เป็นต้มมา   ได้ทำให้ประเทศไทยเสียเสียโอกาศ และเสียหายมากมาย จากโครงการของคุณทักษิน เพราะ ....ไอ้พวก  "ป๋าหมาก"  ทำเสียหายยับเยิมหมด...ทั้ง ๆ ที่ คนเหล่านั้น เป็น Dog-ter มากมายในกลุ่มไอ้พวก  "ป๋าหมาก"  ไม่มีปัญญา ทำได้...ดีแต่เห่า ... "บ๊อก ๆ  ๆ "..ไปอย่างนั้นละ เพื่อความ สะใจ ของพวกมัน ก็เท่านั้นละ ...แต่ ประเทศชาติเสียโอกาศไปมากมาย โดยยังมองไม่ออกเลย ...ว่า...ใคร...หรือ  มันผู้ใด ...จะทำได้ อย่างคุณทักษิน ? ...ไอ้พวก ..."ป๋าหมาก"...ที่ชอบด่าคุณทักษิณนะ หรือ ? ... ไม่มีมีทาง ..."

                 " ศัย ....เมื่อสองสามวันก่อน  ลูก เขาพาหลานมาเยื่อม ..เด็กกำลังน่ารัก อายุน่าจะประมาณ 5-6 ขวบเห็นจะได้ ....กำลังช่างพูดทีเดียว ...หลาน ได้ถามอั้วว่า ....คุณตา ๆ  ครับ "หมาก  นี่มันเป็นอย่างไรครับคุณ ตา ....กินได้ใหม ...ครับคุณตา ?....เราได้อธิบายกันอยู่นานจนหลานเจ้าใจ ว่า "หมากนั้นหมายความว่าอย่างไร แล้ว...แต่หลานก็ยังไม่หยุดถาม ได้ถามต่อไอกว่า ...คุณตาครับ ...แล้วคำว่า "กินหมาก"   กับคำว่า  "ตำหมาก"  นั้นมันเหมือนกันหรือ เปล่าครับคุณตา ?"

              "แล้วนายตอบหลานไปว่าอย่างไรละ ?"

             "อั้ว    ได้ตอบหลานไปว่า   ลูกชื่อ  "สมศักดิ์" ....เพื่อนของลูกชื่อ  "สมทรง" ...ทั้งสองเหมือนกันหรือเปล่าละ ".....

             "แล้วหลานตอบว่าอย่างไร ละ ?"

             "หลานตอบว่า  "ไม่เหมือนกันครับคุณตา ....ผมกับเพื่อนของผม  คนละคน กันนี่ครับ    คุณตา"

              "แล้วนายบอกกับหลานว่าอย่างไรละ"

             "นั่นละ คือ คำตอบว่า   คำว่า  "กินหมาก"  กับคำว่า "ตำหมาก"   นั้นมันไม่เหมือนกัน...จำไว้นะ ลูก"

             " เด็กคนนี้ ฉลาดมากนะ .....เอาเรากลับไป เรื่องของเราต่อดีกว่า "

             " เดี๋ยวก่อน  ๆ.....  ทีนี้เราจะถามนายบ้าง ละนะว่า ....คำว่า  "ป๋า" กับ "ป๋าหมาก"....นั้นมันเหมือนกันหรือเปล่าละ...เพื่อน?

            "มันจะเหมือนกันไปได้อย่างไร ..ละครับ ในเมื่อ คำว่า   "ป๋า"   เขาหมายถึง   "คุณพ่อ หรือ ผู้บังเกิดเกล้า "    แต่กำว่า "ป๋าหมาก   นั้น เป็นคำผวน  ซึ่งหมายความถึง คนที่ชอบด่าคน อย่างไม่มีเหตุผล คือ ไร้สาระ ว่า  "ปากหมา"...นั่นละ...แต่ถ้าจะให้ได้ความสละสลวย ก็ต้องไปเปิด ปธานุกรมดูอีกทีนะ ในปท่นุกรมว่าอย่างไร   ก็ต้องว่าอย่างนั้น นะเพื่อน   รัก "

            "เข้าใจแล้ว   ต่อไป เรื่องของเรา  ต่อเลยนะ "

             " OK ต่อ  ข้อ 4 "......

4.  โรงงานเครื่องไฟฟ้า และ อุปกรณ์ไฟฟ้า  สร้างเครื่องไฟฟ้า มอร์เตอร์ต่าง ๆ ตามที่กล่าว เครื่องไฟฟ้าที่ใช้ในเรือไม่เหมือนกับที่ใช้ตามบ้านนะครับตรงนี้ ต้องระวังให้ดีอย่าทำผิดตามที่ SOLAS กำหนด ทุกอย่างต้อง กันน้ำได้ทั้หมด

5.  โรงงานเครื่องทำความเย็น ที่ใช้ในเรือ ในรถถัง ในเครื่องบิน

6.  โรงผลิดของใช้เบ็ดเตล็ดในเรือ เช่น สีต่าง ๆ ที่ใช้ทาเรือ ทารถถัง เชือก ลวด รอก

ฯลฯ.............................

..................................”

“เรื่องใหญ่นะนี่...ศัย...ไม่ใช่ของง่ายนะ”

“แต่คนไทยทำได้ ...กองทัยบก กองเรือ กองทัพอากาศ  ตำรวจก็ทำได้ ...คือ  กองทัพไทย ...คนไทยทำได้ ...ทำได้แน่นอน...เพื่อน ไม่ต้องห่วง....ส่วนรายละเอียด ปลีกย่อยนอกเหนือจากนี้ ต่างกรม  ต่างกระทรวงก็ไปว่ากันเอง ที่ว่านี้ เป็น “แนวยโยบายหลักเท่านั้น”....มีอีกนิดที่ต้องระวัง”

“อะไร”

“ไอ้พวกที่มันคิดว่าถ้าเราทำได้ แล้วมันจะ ขายของ  ของมันไม่ได้ นี่คือ คนต่างชาติ ....ในชาติก็มี คือ พวกพ่อค้าขายอาวุธ  และ ไอ้พวก มือไม่พาย แต่คอยเอาเท้าราน้ำ ....ไอ้พวกนี้ร้าย...คนพวกนี้มันมักจะอ้างว่า .-

*   มันเป็นการเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงไป

*   เราไม่มีเวลา

*   ไม่มีคนช่วยพอ

*   เราเคยพยายามมาก่อนแล้ว

*   มันอาจทำให้ต้นทุนสูงเกินไป

*   ที่นี่ หรือประเทศนี้ แตกต่างจากที่อื่น

*   มันอยู่นอกเหนือความรับผิดชอบของเรา

*   มันไม่ใช่งานของผม

*   มันไม่เหมาะสำหรับผู้ปฏิบัติ

*   คนไม่ซื้อแน่

*   มันต่อต้านนโยบายของบริษัท

*   เราไม่มีอำนาจ

*   เปลี่ยนทำไม ทำแบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว

*   ผมไม่ชอบความคิดนั้น

*   เรายังไม่พร้อม

*   ทำไม่ได้เพราะมันขัดกับวัตถุประสงค์ของกลุ่ม

*   มันเป็นความคิดที่ดี แต่ปฏิบัติไม่ได้

*   ไม่มีงบประมาณ

*   ผู้บริหารระดับสูงคงไม่เอาด้วย

*   มันจะไปขัดกับความประสงค์ส่วนตัวของผู้บริหารระดับสูง

*   เราจะเสียเงินในระยะยาว

*   เราทำงานำด้โดยไม่ค้องใช้มัน

*   มีใครเคยลองใหม

*   มันจะทำประโยชน์อะไรได้

*   ลูกค้าต้องไม่ชอบแน่

*   บางที่มันคงทำได้ผลในบริษัทอื่น แต่ไม่ใช่บริษัทของเรา

*   เงียบ ๆ ไว้ดีกว่า

*   คุณก้าวล้ำหน้าไป 2 ปีแล้ว

*   มันทำไม่ได้ในฝ่ายของผม

*   ให้เราเอามันขึ้นหิ้งไว้ก่อน

*   ให้เราทำการวิจัยตลาดก่อน

*   เราตัวเล็กเกินไปสำหรับงานนี้

*   ฯลฯ

            .......  ว่าอย่างไร  เพื่อน ตรงนี้เอาแค่นี้ก่อนนะ....มีอะไรอีกหรือเปล่าละ  เพื่อนรัก ?”

.....................




ผ่านมา แล้วก็ผ่านไป

ILO article
ตอนที่ 1 ความจริงวันนี้
ตอนที่ 2 เอกราชของชาติ
ตอนที่ 3 มโนธรรม
ตอนที่ 4 ระบอบประชาธิปไตย
ตอนที่ 5 ที่มาของประชาธิปไตย
ตอนที่ 6 อารยธรรม และ วัฒนธรรม
ตอนที่ 7 การก่อกบฏในอังกฤษ
ตอนที่ 8 กฏหมายโมเสส
ตอนที่ 9 ความพินาจล่มจมของราชวงค์บูร์บองฝรั่งเศส
ตอนที่ 10 ดูตรงนี้เป็นตัวอย่าง
ตอนที่ 11 กฏหมายต่างตอยแทน
ตอนที่ 12 เก่ง กับ เก่ง
ตอนที่ 13 โจราธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2550
ตอนที่ 14 เรื่องที่เราไม่รู้
ตอนที่ 15 หาไม่ได้อีกแล้ว
ตอนที่ 16 แม่กับลูก
ตอนที่ 17 คนดี ก็คือคนดี
ตอนที่ 18 รัฐสภา น่าคิด
ตอนที่ 19 เพื่อชาติ และ ราชนาวี
ตอนที่ 20 คนดีที่ต้องเสียเปลียบคนชั่ว
ตอนที่ 21 เมื่อต้องตายเพราะทำดี
ตอนที่ 22 เหตุที่ต้องเดินทางไปในทะเล
ตอนที่ 23 ชาติย่อยยับอับจน บุคคลจะเป็นสุขได้อย่างไร ?
ตอนที่ 25 แม่สอนลูกให้ฆ่าพ่อ article
ตอนที่ 26 กบฏ 2475
ตอนที่ 27 ให้ทกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว
ตอนที่ 29 กบเลือกนาย article
ตอนที่ 28 ไม่เหี้ยมไม่ได้เป็นฮ่องเต้
Article Name: Column4 - Article1 article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.