ReadyPlanet.com
dot dot
bulletHome
bulletกระดาน คำถาม-คำตอบ
bulletAdisai's Facebook
dot
Twitter To:-
dot
bulletกัปตันอดิศัย พะลายานนท์
bulletบารัค โอบาม่า
bulletทักษิณ ชินวัตร
bulletอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
bulletจาตุรนต์ ฉายแสง
bulletกรณ์ จาติกวนิช
bulletสุระนันท์ เวชชาชีวะ
bulletสาทิตย์ วงค์หนองเตย
bulletจุรินทร์ ลักษณวิสิทธิ์
bulletกอร์ปศักดิ์ สภาวสุ
bulletคุณปลื้ม ม.ล.ณัฐกรณ์ เทวกุล
dot
ข่าวประจำวัน
dot
bulletกระแสหุ้น
bulletฐานเศรษฐกิจ
bulletไทยโพสต์
bulletผู้จัดการ
bulletมติชน
bulletThe Nation
bulletBangkok Post
bulletกรุงเทพธุระกิจ
bulletข่าวไทยรัฐ
bulletเดลินิวส์
bullet Thai Red News
bulletVoice Of Taksin
dot
โทรทัศน์
dot
bulletสถานีโทรทัศน์ ITV
bulletสถานีโทรทัศน์ช่อง 9
bulletสถานีโทรทัศน์ช่อง 7
bulletสถานีโทรทัศน์ช่อง 5
bulletสถานีโทรทัศน์ช่อง 3
bulletSub Menu 3
bulletSub Menu 4
dot
LES & INMARSAT INFO
dot
bulletNERA Satcom
bulletSTCW
bulletGMDSS 2
bulletGMDSS
bulletเพลงสุนทราภรณ์
dot
หน่วยงานราชการกองทัพเรือ
dot
bulletกองทัพเรือ
bulletโรงเรียนนายเรือ
bulletเพลงราชนาวี - ไทยสากลเก่า ๆ.. ฯลฯ
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 0001-0296
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 0297-0580
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 0581-0862
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 0863-1162
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 1163-1464
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 1465-1766
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 1767-2062
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 2063-2352
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 2353-2639
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 2640-2931
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 2932-3225
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 3226-3522
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 3523-3824
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 3825-4125
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 4126-4426
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 4427-4732
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 4733-5030
bulletรายชื่อนักเรียนนายเรือ เลขประจำตัว 5031-5334
dot
บทความใน Website ; Adisai.com
dot
bulletความจริงก็คือความจริง 1
bulletความจริงก็คือความจริง 2
bulletความจริงก็คือความจริง 3
bulletตอนที่ 1 ความจริงวันนี้
bulletตอนที่ 2 เอกราชของชาติ
bulletตอนที่ 3 มโนธรรม
bulletตอนที่ 4 ระบอบประชาธิปไตย
bulletตอนที่ 5 ที่มาของประชาธิปไตย
bulletตอนที่ 6 อารยธรรมและวัฒนธรรม
bulletตอนที่ 7 การก่อกบฏในอังกฤษ
bulletตอนที่ 8 กฏหมายโมเสส
bulletตอนที่ 9 ราชวงค์บูร์บองของฝรั่งเศส
bulletตอนที่ 11 กฏหมายต่างตอบแทน
bulletตอนที่ 10 ดูตรงนี้เป็นตัวอย่าง
bulletตอนที่ 12 เก่งกับ เก่ง
bulletตอนที่ 13 โจราธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2550
bulletตอนที่ 14 เรื่องที่เราไม่รู้
bulletตอนที่ 15 หาไม่ได้อีกแล้ว
bulletตอนที่ 16 แม่กับลูก
bulletตอนที่ 17 คนดีก็คือคนดี
bulletตอนที่ 18 รัฐสภาน่าคิด
bulletตอนที่ 19 เพื่อชาติ และ ราชนาวี
bulletตอนที่ 20 คนดีที่ต้องเสียเปลียบคนชั่ว
bulletตอนที่ 21 เมื่อต้องตายเพราะทำดี
bulletตอนที่ 22 เหตุที่ต้องเดินทางไปในทะเล
bulletตอนที่ 23 ชาติย่อยยับอับจน บุคคลจะอยู่ได้อย่างไร ?
bulletตอนที่ 24 ผิดเป็นครู
bulletตอนที่ 25 แม่สอนลูกให้ฆ่าพ่อ
bulletตอนที่ 26 กบฏ 2475
bulletตอนที่ 27 ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว
bulletตอนที่ 28 ไม่เหี้ยมไม่ได้เป็นฮ่องเต้
bulletตอนที่ 29 กบเลือกนาย
bulletPage1 จดหมาย พล.ต.มนูญกฤต
bulletมังกรดำ
bulletความจริงก็คือความจริง 1-1
bulletความจริงก็คือความจริง 2-1
bulletความจริงก็คือความจริง3-1
bulletความจริงก็คือความจริง 4
bulletชอบสุรยุทธ จุทานนท์
bulletเรื่องที่เพื่อนอยากรู้
bulletเรื่องเก่ามาเล่าใหม่
bulletจากเพื่อนถึงเพื่อน
bulletเรื่องเก่ามาเล่าใหม่
bulletจากเพื่อนถึงเพื่อน
bulletPage1 3-2
bulletPage1 5-2
bulletPage1 6-2
bulletยกย่องนายพลในกองทัพบก
bulletสดุดี "กองทัพเรือ"
bulletยกเลิกผบ.เหล่าทัพ
bulletยกเลิกผบ.เหล่าทัพ ตอน 2
bulletยกเลิกกฏหมายความมั่นคง
bulletสุภาพบุรุษ "กองทัพเรือ"
bulletพล.ร.อ.สงัด และ พล.อ. กฤต
bulletมันชั่ว หรือ ขายชาติ กันแน่ ?
bulletการหาพื้นที่บ้านคุณอ๋อง
bulletผังประกอบการหาพื้นที่บ้านคุณอ๋อง
bulletโจรครองเมือง 1
bulletโจรครองเมือง 2
bulletโจรครองเมือง 3
bulletโจรครองเมือง 4
bulletโจรครองเมือง 5
bulletหน้าแรก ย้ายมาเมื่อ 5/07/54
bulletตอนที่ 1 ความหวังใหม่
bulletตอนที่ 2 ความหวังใหม่
bulletตอนที่ 3 หวามหวังใหม่
bulletตอนที่ 4 ความหวังใหม่
bulletตอนที่ 5 ความหวังใหม่
bulletตอนที่ 6 ความหวังใหม่




มังกรดำ article

มังกรดำ (Black September)

*********

Capt.Adisai Balayananda M.Mnr.

Saturday, April 12, 2008

……………………………

          เพื่อน ๆ ...ที่รัก...ครับ  เท่าที่เราได้คุยกันมาแล้วตั้งแต่ต้น จนบัดนี้ ถึงแม้ว่ามันจะยาวมาก จนแทบจะจับต้นชนปลายไม่ถูกอยู่แล้ว ...แต่มันก็ยังไม่จบ...ยังมีสิ่งที่จะต้องคุยกันต่อไปอีกมาก ...และก่อนที่จะคุยกันต่อไป ผมขอฝากข้อคิด ไว้กับท่าน ที่เกี่ยวข้อง เล็กน้อยนะครับ...ว่า ..

 ถึงแม้ว่า...การกู้ชาติ ....(เช่นการกู้ชาติเมื่อเสียกรุงปี พ.ศ.2310) นั้นจะไม่ใช่ของง่ายก็จริง แต่ก็ยังมีสิ่งที่ยากกว่า...ที่ต้องใช้เวลา และความอดทนมากว่า.. นั่นคือ “การสร้างคน”...การสร้างคน ให้เป็นคนที่มี มีวินัย ...เพราะวินัยเป็นสิ่งสำคัญ ที่จะก่อให้เกิดการกระทำที่เป็นที่มาของพลังร่วม ที่ยิ่งใหญ่ มั่นคง แข็งแรง ด้วยการทำตามคำสั่ง ตามขั้นตอนของผู้บังคับบัญชา หรือผู้อาวุโสสูงกว่า ด้วยความเต็มใจ อย่างแน่นอนและจริงใจ.... สร้างคนให้เป็นคนมีเกียรติ รู้จักรักเกียรติของตนเอง ใม่กระทำตนให้ได้ชื่อว่า..เสียชาติเกิด ไม่ทำอะไรให้ได้ชื่อว่าเป็นคนไร้เกียรติ ...คนมีเกียรติจะเป็นคนที่ไม่ทำความผิด... ไม่เห็นแก่ตัว  หรือ คิดถึงตัวเองให้น้อยที่สุด  จะเป็นคนขยันขันแข็งประกอบสัมมาอาชีพ รักพวกรักพ้อง คือ สามัคคีกลมเกลียวกัน  มีความรัก ความเคารพ เชื่อฟัง พ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย ครูอาจารย์ ผู้บังคับบัญชา หรือหัวหน้าที่เหนือนชั้นกว่า(นี่คือวินัย)....การสร้างสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ให้อยู่ในสายเลือดของคน ๆ เดียวกันนั่นต่างหากที่ยาก ....  แต่ก็เป็นเรื่องที่หน้าเสียดาย น่าเศร้าใจ ที่สิ่งต่างเหล่านี้ยังไม่มีในหมู่คนไทยเรามากพอ..(มีเหมือนกันแต่น้อยไป)  จึงเป็นเรื่องของผู้บริหารประเทศที่จะต้องวางแผนระยะยาว...ให้เด็กไทยรุ่นใหม่ ได้รับการ ฝึกฝนอบรมให้เป็นผู้ใหญ่ในอนาตค ที่พร้อมที่จะเป็นผู้เสียสละให้ชาติบ้านเมืองได้ทุกอย่างแม้แต่ชีวิต และเลือดเนื้อ...ครับ  ท่าน ....

(ทำอะไรกันให้เป็นเรื่อง จริง ๆ จัง ๆ บ้าง...อย่าทำเป็นเล่นกันให้มากนัก ...ทำอะไรกันเป็น" เรื่องตรก" ไปหมด...เรื่องของบ้านเมืองไม่ใช่เรื่องจะมาล้อเล่นกันได้ง่าย นะครับ) 

ย้อนกลับไป ถึงเรื่อง....” มังกรดำ “  ที่เราพูดกันมามากพอสมควร นะครับ ...จริง ๆ แล้ว คนที่พูดมากในเรื่องนี้มีผมคนเดียวเท่านั้นละ ..พูดแล้วแต่พูดไม่จบ เมื่อพูดไม่จบคนอื่นก็จะไม่เข้าใจ เมื่อไม่เข้าใจก็จะตำหนิได้ว่า “พูดอะไรไม่รู้ ไม่เห็นรู้เรื่องเลย “ไม่รู้เอาเรื่องอะไรมาพูด....เพ้อเจ้อ...

วันนี้เลยอยากจะเรียนให้ทราบว่า จริง ๆ แล้ว ผมก็ ..เพ้อเจ้อ...  จริง ๆ ด้วย เพราะจริง ๆ แล้ว คุณสมบัติของคนไทย ที่ฝังลึกอยู่ภายในนั้นมันแตกต่างกับของ "คนญี่ปุ่น" มาก....ไม่เหมือนกัน ...ต้นกำเหนิดและที่มาของความตั้งใจทำ ของคนญี่ปุ่น กับของคนไทย ก็ไม่เหมือนกัน ...ของญี่ปุ่นนั้น มีพี้นฐานมาจาก แรงกดดันจากภายนอกประเทศ เพื่อเอาชนะสัตรูที่อยู่ภายนอกประเทศในเวลานั้น....และในขนะนั้น คนญี่ปุ่นทั้งประเทศจึงร่วมมือกันทุกคนทั้งประเทศ เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ที่จะ "สร้างชาติ" ให้เจริญรุ่งเรืองเพื่อเอาชนะชาติตะวันตกให้ได้ .....และก็ได้จริง ๆ ...ได้ภายในระยะเวลาสั้น ๆ เพียง 52  ปี เท่านั้น (ต้น ร. 5 ถึง ปลาย ร.5)...ก็สามารถเอาชนะชาติมหาอำนาจตะวันตกอย่างรัสเซียได้ ....นั่นคือ  "สิ่งที่ดี"  ที่ผมต้องการ.....ต้องการให้คนไทยทุกคนทำอย่างนั้น....เป็นอย่างนั้น ... แต่ก็ไม่ต้องการให้เกินเลยไป....เกินไป..จนแทนที่จะ   "ดีขึ้นมันกลับเลวลง" .... เลวลงเพราะ   "เบรกแตก"...เบรกไม่อยู่....เบรกไม่อยู่จึงได้นำความฉิบหายล่มจมมาสู่ประเทศญี่ปุ่น....ด้วยการ เปิดสงความที่ใหญ่เกินตัว จนไม่อาจรักษาพื้นที่ไว้ได้จากชัยชนะที่เคยลงทุนลงแรงไปมากมายในการบุกไปข้างหน้า  ทำสงความด้วยความโหดเหี้ยม ทารุน อย่างบ้าคลั่งกับประชาชนมากเกินไปจนเป็นที่ไม่พอใจของคนทั้งโลก รวมทั้งอเมริกันด้วย จึงทำให้อเมริกาต้องแอบส่งอาวุธยุทธโภปการณ์ไปช่วยเหลือจีน (เชียงไคเช็ค)...และร่วมกับพันธ์มิตร ไม่ขายน้ำมันดีเชลที่จะใช้กับกองเรือให้ญี่ปุ่น (กองเรือรบญี่ปุ่นต้องใช้น้ำมันอย่างน้อยที่สุดวันละประมาณ 500 ตัน)...ทำให้ญี่ปุ่นไม่พอใจ จึงเกิดการล่าสังหารขึ้นเป็นวงกว้างในญี่ปุ่น ...." มังกรดำ "มัจะฆ่าทุกคนที่ไม่ให้ความร่วมมือในการทำสงคราม บุกแมนจูเรีย บุกลงไปทางใต้ของจีน ตามริมฝั่งทะเลตะวันออกไล่ลงไป โดยมีแผนลงไปจนถึง เกาะไต้หวัน ใหหลำ เวียตนาม รุกลงไปถึงมลายู  สิงคโปรค์พม่า และ เข้าโจมตีอเมริกันที่เบิลฮาเบอร์ในต้นสงครามเอเชีย-แปซิฟีก...(ท่านเห็นความยิ่งใหญ่ของญี่ปุ่นแล้วหรือยัง)

                นายทหารในกองทัพบกญี่ปุ่น...นายทหารหนุ่ม ๆ  เลือดร้อน ...ยศตั้งแต่ ร้อยโท ถึงพันโท ทั้งกองทัพ “ ต้องการรบ “  ประกาศสงครามกับอเมริกา สัตรูเก่า ให้เห็นดำ เห็นแดงกันไปเลย ...ทั้งนี้เพราะ...” กองทัพถือว่า การรบเป็นหน้าที่ของทหาร" ถ้าไม่อยากรบก็อย่ามาเป็นทหาร...เมื่อเป็นทหารแล้วต้องรบ นี่คือ   “พลัง “ พลังที่นำญี่ปุ่นเข้าสู่จุดสูงสุดในการพัฒนาประเทศจนประสพผลสำเร็จในระยะเวลาอันสั้นไม่ทันเท่าไร ก็ผงาดขึ้นมาเป็นมหาอำทางทะเลของโลกได้ ....แต่มันก็เกินเลยไป เพราะขาดความยับยั้ง....จนในที่สุดก็ทำให้ญี่ปุ่น ผู้ซึ่งไม่เคยรบแพ้ใครเลย ...ต้องประสพกับความพ่ายแพ้อย่างยับเยิย

                คนไทยไม่ใช่อย่างนั้น “คนไทยเป็นคนที่ เจ็บแล้วไม่จำ “ เจ็บแล้ววันสองวันก็ลืม (ลืมแล้วยังเอาดินแดนไปให้สัตรู เพื่อแรกกับการเอาไม้ออกดัวย)....คนไทยเป็นคนที่ไม่มีวินัย ไม่รู้รักสามัคคีกันในหมู่คนไทยด้วยกัน ดังจะเห็นได้จาก คนสำคัญ ๆ ในพรรคการเมืองเก่าแก่ (คงรู้นะว่าพรรคนั้นชื่ออะไร ผมไม่ต้องบอกชื่อท่านก็คงทราบอยู่แล้ว) มักจะออกมา ยุยงส่งเสริมให้คนไทยด้วยกัน เกลียดชังคนไทยด้วยกันเองอยู่เนือง ๆ ....ดังจะเห็นได้จาก รายการ TV จากทสถานีเพื่อประชาชน  บางครั้งก็ออกอ่กาศแล้วชอบกระแนะ กระแหน รัฐบาล ให้ประชาชนเกลียดชังรัฐบาล ....รัฐบาลที่ กำลังทำงานหาเงินให้ประชาชนอยู่ดีกินดี แต่มีคนบางกลุ่ม...นักวิชาการบางคน...บุคคลสำคัญในพรรคการเมืองบางพรรค ...สื่อมวลชลบางกลุ่ม ...เหล่านี้ คอยยุแยงตะแคงแซะให้ประชาชนเกลือดชังรัฐบาล...อย่างนี้แล้ว...เราจะเห็นว่า คนไทย เหล่านี้ ใช้ไม่ได้ ...“ มือไม่พาย แต่ชอบเอาเท้าราน้ำ” อย่างนี้ ใช้ไม่ได้ “เลวมาก”.....เพราะคนพวกนี้....ทำให้ไม่เกิดพลังร่วม ที่เข้มเเข็งในการพัฒนาประเทศ ...และคนพวกนี้นี่เองที่จะทำให้ประเทศไทยต้องแตกสลายไปในที่สุด อย่างเช่นประเทศ " เชคโก - สโลวัค " เมื่อต้นสงครามโลกครั้งที่ 2 (ดูต่อไปนะครับแล้วจะทราบเอง ...แล้วจะเห็นด้วยกับผม ที่ผมต้องเกลี้ยวกราดกับคนเลว ๆ พรรคการเมืองเลว ๆ อย่างนั้น) .คนไทยปากกับใจไม่ตรงกัน เก่งแต่ในทาง “ หักหลังเพื่อน...คดโกงเพื่อน ....เหยียบหัวเพื่อน  ....มานมนานแล้วตั้งแต่เริ่มมีประวัติศาสตร์มา ....มาจนเมื่อเร็ว ๆ นี้ คือ กรณีย์ “ พระเจ้าตากสินหมาราช”....คนไทยตอนนั้นไม่เคยคิดถึงบุญคุณของท่านแม้แต่น้อยในการที่พระองค์ท่าน ทรงกอบกู้อิสสระภาพ ให้กับชาติบ้านเมือง..ให้พ้นจากการกดขี่ข่มเหงของพม่า....ผลสรุปที่พระองค์ท่านได้รับจากการกู้ชาติให้ประเทศชาติหลุดพ้นจากการถูกกดขี่ข่มเหง คือ “ความตายอย่างไร้เกียรติ” (ถามอาจารย์นิธิ ฯ ซิว่า พระองค์ท่านเสร็ดสรรคตด้วยวิธีใด) ...เช่นเดียวกับ ...” พระบาทสมเด็จ พระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว “ ... พระปิ่นเกล้าฯ พระองค์ท่าน เป็นผู้มีความรู้ความสามารถมาก ...รับราชการสนองพระเดชพระคุณมาตั้งแต่อายุ สิบห้า สิบหก ในรัชกาล พระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว...เป็น “ผู้บัญชาการกรมปืนใหญ่ทหารบก” ..เป็น “แม่ทัพเรือ” ไปปราบญวน..ต่อ เรือ เอง สร้างกองทัพเรือ เคยนำเรือที่ต่อเองไปอวดธงที่สิงค์โปร..จนคนทั้งเอเชีย ยกย่อง และชมเชยพระองค์ท่านเป็นอย่างมาก ...ทรงเชียวชาญในภาษาอังกฤษมากในสมัยนั้น ....ชาวต่างชาตินิยมชมชอบ ทั้งประเทศเพื่อนบ้าน เช่น ลาว เขมร ตลอดไปจนถึงยุโรป เช่น อังกฤษ ...แต่ผลสรุปสุดท้าย คือ ต้อง เสด็จสรรคต ด้วยการ...”ถูกลอบวางยาพิษ สิ้นพระชนชีพอย่างทนทุข์ทรมาน “  โดยมีพระอาการเหมือนกับถูกสารหนู เช่นเดียว และ/หรือ เหมือน ๆ กับ “ พระเจ้านโปเลียมหาราช “ ด้วยความอิจฉาริสยา ส่วนตัว หรือ การเมืองกันแน่ ยังสงสัยอยู่...นะครับ...ท่าน...เรื่องของเรื่องก็มีอยู่ว่า-

                เมื่อวันจันทร์ เดือน 2 ขึ้น 1 ค่ำ ปีฉลู สัปตศก  พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จไปเยี่ยมอาการพระประชวรของสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ...พระปิ่นเกล้าได้ กราบทูลว่า...”ทรงประชวรครั้งนี้ ..สงสัย กลีบ (เจ้าจอมมารดา กลีบ) ทำเสน่าห์ยาแฝด(คือการวางยาพิษ) จึงประชวรมากไป ...ขอรับพระราชทาน ข้าทูลละอองทุลีพระบาทในพระบรมมหาราชวังเป็นตระลาการชำระให้ได้ความจริง “ ....พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงมีพระบรมราชโองการดำรัสสั่งให้...พระยามณเฑียนบาล...พระยาอนุชิตชาญไชย....พระยาปริรักษราชา....พระยาอัษฎาเรืองเดช...พระพรหมธิบาล ....พระพรหมสุรินทร์ เป็นตระลาการชำระ ก็ได้ความว่า เจ้าจอมมารดากลีบ ร่วมกับพวกทำเสน่าห์ยาแฝดวางยาพิษจริง ....คณะตระลาการลงความเห็นว่า..ให้รับราชบาทพระอาญาเฆียนแล้วนำตัวไปประหารชีวิตเสีย....พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชดำริย์ .."สงสัย ว่าจะไม่จริง" ...จึงทรงพระราชหัถเลขาให้เนรเทศ เจ้าจอมมารดากลีบ และพวกอีก 2 คนไปอยู่ที่เมืองสุโขทัย ส่วนที่เหลือให้ลดโทษเป็นจำคุก ....อีกไม่นานต่อมา..พอถึงวันอาทิตย์ ที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2408  เวลา 0900  พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ก็เสด็จสวรรคต ณ พระที่นั่ง อิศเรศราชานุสรณ์ รวมพระชนมายุ 57 พรรษาเศษ  อยู่ในราชสมบัติอยู่ประมาณ 15 ปี .....และอีกสามปี ต่อมา คือปี พ.ศ. 2411 พระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก็สวรรคต ตามพระปิ่นเกล้าฯไป และ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงขึ้นเสวยราชแทนพระราชบิดา

หันกลับไปดู ทางด้าน...ญี่ปุ่นกันต่อนะครับ...ญี่ปุ่นได้เจริญรุดหน้าขึ้นอย่างรวดเร้ว...จนถึงในปี พ.ศ.2448  ญี่ปุ่นได้ครองความเป็นเจ้าในภูมิภาคตะวันออกไกลและเหนือท้องทะเลมหาสมุทรแปซิฟิก...เป็นประเทศมหาอำนาจแห่งเอเชียที่โลกตะวันตกยำเกรง....แต่ไทยละ เป็นอย่างไรบ้างในระยะนั้น ...ดูทางนี้...

        “ ไทย “